In de zorg wordt nog veel werk in dossiers dubbel gedaan. Doordat systemen vaak niet of beperkt aansluiten komt het voor dat rapportages, controles, vragenlijsten, plannen etc. op meerdere plekken moeten worden vastgelegd.  Door ICT goed in te zetten, is er een eind te maken aan dit onnodige werk, waardoor er op termijn meer geld overblijft om te investeren in zorg die er echt toe doet. Eén van de belangrijkste manieren om dit te doen, is door meer data-interoperabiliteit door te voeren in de zorg.

De mogelijkheid om met elkaar te communiceren

Het kostte me enige tijd om het woord interoperabiliteit soepel uit te spreken (de truc is overigens het heel snel zeggen…). Maar wat is het? Interoperabiliteit is de mogelijkheid van verschillende autonome, heterogene systemen, apparaten of andere eenheden (bijvoorbeeld organisaties of landen) om met elkaar te communiceren en samen te werken. [Bron: Wikipedia.]

Bij interoperabiliteit draait het er dus eigenlijk om dat er oplossingen gevonden worden voor uitwisselbaarheid tussen verschillende systemen door het maken van afspraken op verschillende niveaus. Verschillende systemen, die vaak heel anders zijn ingericht, kunnen met elkaar communiceren doordat informatie op een vooraf afgesproken manier wordt overgebracht.

Bron: Nictiz

Interoperabiliteit een veelkoppig monster

Ook in de Care markt heerst er een enorme behoefte om systemen op elkaar te laten aansluiten. Als ik zoek op de website van Nictiz zien we een veelkoppig monster en tref ik bijvoorbeeld al 158 uitgewerkte standaarden aan in de gezondheidszorg. Gefilterd op de 2e lijn zijn dit er nog steeds 100. Op zich geeft dit veel kansen voor systemen om interoperabel te zijn. Toch zie ik ook nog veel maatwerkkoppelingen in de markt. Wij krijgen gemiddeld minimaal 1 koppelverzoek per week binnen en zelden is dit op basis van een standaard. Dat houdt in dat interoperabiliteit niet gewaarborgd is.

Een specifiek, recent voorbeeld in onze markt is eOverdracht: Uit een recent onderzoek van Nictiz blijkt dat het aantal digitale overdrachten met 10% is gestegen ten opzichte van 2014. In het artikel van Zorgvisie kan je echter lezen dat de respondenten problemen ervaren met de uitwisseling. De V&VN en Actiz hebben hier in het verleden al een standaard ontwikkelt, maar er is meer nodig om het ook in de praktijk te laten landen. Actiz heeft hier momenteel een programma voor ontwikkelt waar wij ook deelnemer van zijn. Eind 2017 komt versie 3.0 van de eOverdracht uit. Deze is gebaseerd op zogenaamde zorginformatiebouwstenen (ZIB’s).

Actie benodigd

De ontwikkeling van koppelingen is eigenlijk een constante beweging. Waar het kan, doen we mee met landelijke en regionale initiatieven; Medmij, VWS Actiz etc. En zoals je weet zijn we al vele jaren actief op het gebied van koppelingen en dit heeft ook geresulteerd in koppelvlakken met meer dan 50 leveranciers bestaande uit meer dan 30 technische koppelvlakken; bijvoorbeeld HL7, Edifact Medlab, Medspe, Medvry, iWLZ, iWMO, DBC, SAML voor Single Sign On (SSO) en nog vele anderen. En de volgende die je mag verwachten is een koppeling met Zorgdomein (via HL7 Fhir).

Maar het ligt niet alleen bij de leveranciers, bij ons. Het VWS doet ook regelmatig oproepen naar de markt. Een voorbeeld van een recente sessie is vanuit istandaarden op het gebied van iWLZ. Een ander voorbeeld zijn de VWS Meet-up sessies. De eerstvolgende is op maandag 25 september. Zelf zijn we ook van de partij. Wellicht zien we je daar?!

Tot volgende maand!

Share This